Ktoś zagląda

Ktoś zagląda przez niedomkniętą bramę.

pozginane drzewa jabłoni – gatunki jabłek – gatunki ciał

- gatunki mowy ludzkiej i ptasiej. bukszpan dokoła

kostki brukowanej wyjętej spod końskich kopyt.

kiedyś parkował tu furman. teraz w cieniu bukszpanu

leży sczerniały wróbel nadgryziony przez kota.

dziewczyna w oknie śpiewa do zamkniętych drzwi.

do zaryglowanych okiennic. do miasta przesłoniętego

węglowym pyłem. pada. ciche wiersze płyną rynsztokiem

ciche wiersze wypływają z nieba. nocą dziewczynie

wyrastają rzęsy by mogła lepiej zakrywać oczy. by mogła

je chronić. W rogu kępki pokrzyw jak kaflowe piece

czekają na położenie rąk . dziecko zawieszone na trzepaku

żyje prawdziwie i kulawy staruszek żyje prawdziwie

przytupując laską gdy sąsiad wraca późną nocą wrzeszcząc

że czytał plakat o zbliżającym się festynie osiedlowym.

stary człowiek patrzy jak niebo obniża się z dnia na dzień.

pytano go kiedyś  gdzie chciałby mieszkać. – gdzieś

w otoczeniu  zieleni.  byleby bar i kopalnia były za rogiem.