Przejdź do głównej zawartości

Wilkołak


Wilkołak                                                                    

Kiery widzioł wilkołaka jak loce po nocy?
Łon co łapnie do pazurow, zaroz zadławoczy.
Jak miesiączek, choćby krepel na niebo sie skludzi,
to zeżyro wszelko gowiydź, a czasym i ludzi.
Rokow tymu bydzie dziesiynć, jak w chałpie przi lesie
miyszkoł karlus jedyn młody, szwarny Wala Wiesiek.
Chcioł sie żynić z Filomynkom co mu boła rada,
coż, kie przoła mu Maryjka, cera łod somsiada.
Sztyjc lotała na zolyty, strojiła sie sztyjc,
niy zaglondoł na to Wala, bo ji niy przoł nic.
Ja, niy bydziesz ty karlusie Filomyny pieścić,
hned łobejrzisz jak Maryjka poradzi sie pomścić.
Poszła dziołcha ubeczano do starej Waloszki,
tej, co warzi z żab i zielo roztomańte proszki
i prziniosła łod ni szlajfka dłogo i czerwiono.
- Wejź jom synku na pamiątka, bo miłość skończono,
noś na karku, a niy byda już lotać ku ciebie,
wejź se swoja Filomyna, żyj se ś niom jak w niebie.
A na dworze już sie ćmiło, miesiączek sie miynioł,
karlusowi sierść wyrosto, we wilka sie zmiynio.
I po lesie łodtąd tyroł, kogo dopod zbijoł
i ze zwierząt i ze ludzi wszystka krew wypijoł.
Jak sie stracioł, Filomyna w końcu sie wydała,
a ta chałpa, w kierej miyszkoł blank sie rozleciała,
zajś Maryjka kiedyś dopod i zadusioł w lesie.
Tak, roz wiosna, roz je lato i zajś mokro jesiyń.
Aż sie szlajfka, ta ze karku w końcu rozleciała
i na krzoku kiejś jak lotoł blank zgnito została.
Wtynczas zajś sie stoł człowiekiym, downym Wieśkiym Walom,
niy boł łodtąd już poddany złym mocom i czarom.
Kiery widzioł wilkołaka jak loce po nocy,
niech przidziwo mu sie dobrze, bo mo ludzki łoczy.

Komentarze

Gwara śląska najgryfniejsze wlazowania

Kuloki i hajcongi

Jak już przidzie styczyń to praje dycko je bioło za łoknym, aże bioło, autami ludzie niy poradzom wyjechać ze swojich placow skuli śniegu, a kaj człowiek sie yno niy podziwo, lotajom ludziska po szesyjach z roztomańtymi hercowami i inkszymi łopatami i łodciepujom te wielki hołdy. Wszyndzi je gładko i trza dować pozor jak sie idzie we ważnej sprawie na klachy do somsiadki, abo do roboty. A jak je zima w chałpach! Trza hajcować we wszystkich piecach, bo inakszy pazury łod mrozu ulatujom. Jo dycko myślach że nojlepszy sie majom ci, kierzi miyszkajom na blokach, bo dycko majom ciepło, niy muszom sie marasić wonglym, ani wachować piecow, coby w nich niy zagasło, ale ostatnio słysza, że i na blokach ni ma tak blank dobrze, bo bezmała som tam jakiś haje o liczniki przi tych fojercongach. A zajś jak kiery miyszko we swoji chałpie, to musi już na jesiyń sie o wongel starać, a w zimie niy umi se bez żodnej komedyje ponść z chałpy, bo zarozki we piecu zagaśnie i kaloryfer zamiast parzić po puk

Bebok - straszki śląskie

Bebok Starki i ciotki, opy i omy, somsiod i potka dobry znajomy, kożdy sztyjc straszy i yno godo, że zmierzłe bajtle, to bebok zjodo. Jak niy poschraniosz graczek z delowki, jak we Wilijo niy zjysz makowki, jak locesz, abo straszysz kamratki, jak klupiesz wieczor w dźwiyrze sąsiadki, to już cie straszom, że bebok leci. Zaroz wylezie i zeżro dzieci. Choć żejś go jeszcze niy widzioł wcale, bo sztyjc kajś siedzi som na powale, abo za ścianom szuści i klupie, abo spi w szparze w starej chałupie. Bebok w stodole, bebok je w rzece, a jak tam przidziesz, to łon uciecze. A je łoszkliwy, jak mało kiery, choć ni mo kryki, ani giwery. A jednak, bojom fest sie go dzieci, bo żodyn niy wiy, skoro przileci. Toż, kożdy dumo i rozważuje jak tyż tyn bebok sie prezyntuje. Czy łon je wielki jak kumin z gruby,   Abo, jak mrowca bebok łoszkliwy je mały, abo ciynki jak szpanga. Czy łon mo muskle i dźwigo sztanga, abo je leki jak gynsi piyrzi, abo si

Ewelina Kuśka- Bachrato królewna bajka po śląsku

Bachrato królewna- Po śląsku Bachrato królewna Za groniami, za stromami, za strymi krzipopami przed rokami tymu wiela żoł krol z babom.   Mieli cera. Choć krolewna piykno była rada jadła, rada piła. Fet i woszty robiom swoji. A ku tymu, drodzy moi keks, bombony, kreple, moczka. Rynce załomała szwoczka. Ni ma tela sztofu w mieście, knefli brakło już wkrolestwie. Wszystki klajdy popukały, a strzewiki sie zdeptały. Krol już ślimce, bo niestety w mieście kończom sie maszkety. A krolewna wszystko smoże. Łoto-   zawaliła łoże. Chned łordeka sie zapadnie, a królestwo się rozpadnie. Zawezwano w końcu wróżka, co je lekko, choćby muszka. W lufcie furgo jak rakieta, choć na karku ciynżko keta. Niech krolewna zaczaruje, abo myni jom futruje. Przileciała wróżka chned. Piyrsze ji wyciepła fet. Woszty biydnym rozdziylała, a królewnie tak padała: - Jak chcesz ksiyncia kiejś zapoznać, muszą skończyć się te błozna. Czas gymizom ło