Znaki

Znaki.



góra wydrążona w środku

wydaje się mniej dostojna.

tajemnicze drzwi w tunelu

prowadzą do jasności

migającej świetlówki.



droga biegnie na dalekie równiny

tam gdzie rury i znaki

pokrywające ziemię.



należy skręcić w prawo

by zostać zaszczepionym

przeciwko ludzkości.



należy skręcić w lewo

by dotrzeć do najbliższego

skurwysyństwa.

idziesz tam?





Morze



ciężka chmura dyszy nad rozmazanym cieniem hałdy

w kształcie wielkiego okrętu. płyną wokół ptaki.

zanurzają się w ciemność gdy niebo pęka.

czarna krew wypływa ze zranionej chmury.

bogowie złoszczą się. nawet diabeł się piekli

zanurzając ognisty gniew w posoce zieleni.

hałda wszystko przydusi. skrzydła ptaków

przybyłych z czeluści spłoną w jej wnętrzu.

familoki zakwitają czerwoną cegłą. unoszą się

w nich firanki na wietrze jak pomarszczone żagle.







Pole



wydeptane umarłe ślady po stopach dusz.

na tym odludziu oddycha tylko śnieg.

ostatnie źdźbło trawy kona.



czarna zaspa idzie od sztywnej kopalni.

tylko koło szybu w niej żyje.

kreci się pomiędzy światami.



gdzieś tam ciepło sczerniało

gdzieś sczerniało pod ziemią złaknione słońca.