Przejdź do głównej zawartości

Posłaniec z nieba

Posłaniec z nieba

Znaliście Jagno ta baba Wickowo,
co miyszkoł za rzykom i kormiki chowoł ?
- Ja, znom ci jom dobrze, śmioli się ś ni ludzie,
że żebrok jom nabroł kiejś, jak szoł po drodze.
Wszystko skiż gupoty! Niyrozumno była,
Toż kożdo gup[ota wciść se pozwolyła.
Szoł Wicek do pola i pedzioł:” Siedź w doma,
Uworz jaki łobiod, wciep do chlywkow słoma
I wachuj tu chałpy, byda za godzina”.
Toż se warzi baba, kie chłopeczka ni ma.
A praje szoł żebrok, bez łokno poglondo.
Coż ta baba warzi dobrego zaglondo.
Zejrzała go w końcu, pyto : - Skąd idziecie?!
Ach z Wiydnia, z daleka, to je w inkszym świecie.
- Ja? A je to w niebie? Je tam mój tatulek?
Widzieliście tyż go? Jako łon się czuje?
Spomiarkowoł żebrok , że gupio je baba,
Myśli : „Pocygania i cojś se wychabia”.
A jak łon wyglondo? W niebie ludzi mocka.
Glaca, wielki uszy i świdrate łoczka.
Ja, wiym, tegoch widzioł, to tyn co mo biyda,
pozdrowia go łod wos jak do nieba przida.
Biyda! Jezderkusie! Toż czym się zajmuje?
Cołki dziyń łod rana do nocy charuje,
a płacom mu mało, słożyć inkszym musi,
boja się, że dioboł go do piekła skusi.
Czakejcie, toż jo mu paczka narychtuja,
Wosztu, chleba, piwa zaroz mu spakuja.
I ancug łod chłopa, galoty blank nowe,
strzewiki, piniondze, no...i już gotowe!
Teroz jeszcze wom tyż dom co yno moga,
do nieba je przecyż fest daleko droga.
Tak załopatrzony poszoł żebrok rod.
Aż prziszoł chłop z pola, łotar z czoła pot,
a baba mu prawi o posłańcu z nieba.
Wiyncyj chłopu godać nic niy było trzeba,
siod wartko na konia i goni żebroka.
Tyn go zejrzoł z dalsza, skroł paczki we krzokach
i pyto się grzecznie: _ Szukocie tyż kogo?
Ja, chłopa z paczkami, kiery szoł tom drogom.
Toż dobrze się skłodo, bo łon wloz do lasa,
potrzimom wom konia i troszka popasa.
Toż dobre- chłop pado i do lasa wloz.
Idźcie, idźcie chłopie, konia byda pos!
Siod żebrok na konia, wzion paczki, łodjechoł,
a chłop jak się wrocioł, dziepiyro się ściekoł.
A jak du dom prziszoł, baba go się pyto:
- Kaj mosz konia chłopie?Żro przi płocie żyto?
- Ni, dołech go tymu posłańcowi z nieba,
dyć w niebiańsko brama koniym wjechać trzeba.


-

Komentarze

Gwara śląska najgryfniejsze wlazowania

Kuloki i hajcongi

Jak już przidzie styczyń to praje dycko je bioło za łoknym, aże bioło, autami ludzie niy poradzom wyjechać ze swojich placow skuli śniegu, a kaj człowiek sie yno niy podziwo, lotajom ludziska po szesyjach z roztomańtymi hercowami i inkszymi łopatami i łodciepujom te wielki hołdy. Wszyndzi je gładko i trza dować pozor jak sie idzie we ważnej sprawie na klachy do somsiadki, abo do roboty. A jak je zima w chałpach! Trza hajcować we wszystkich piecach, bo inakszy pazury łod mrozu ulatujom. Jo dycko myślach że nojlepszy sie majom ci, kierzi miyszkajom na blokach, bo dycko majom ciepło, niy muszom sie marasić wonglym, ani wachować piecow, coby w nich niy zagasło, ale ostatnio słysza, że i na blokach ni ma tak blank dobrze, bo bezmała som tam jakiś haje o liczniki przi tych fojercongach. A zajś jak kiery miyszko we swoji chałpie, to musi już na jesiyń sie o wongel starać, a w zimie niy umi se bez żodnej komedyje ponść z chałpy, bo zarozki we piecu zagaśnie i kaloryfer zamiast parzić po puk...

Starzikowe pszczoły

 Teklin starzik pszczoły mioł, kierym fest, ale fest przoł. W rownej raji hule stoły wele chałpy, a w nich pszczoły. Pszczoły tak starzika znały, że go yno niy szczypały. A w kumorze miodu beczka, pojodała go Tekleczka, przichodzili ludzie ze wsi, bo starzikow miod nojlepszy. Krauza dycko kupowali, kosztowali, wychwolali. Na wilijo roz się miało, w zimie pszczoły w hulu spały. A w wilijo, to padajom, że zwierzynta se godajom, gospodorzi obgadujom, czy tyż dobrze ich futrujom. Ale żodyn niych niy słocho, lepszy gażom zaciść ucho, kto podsłyszy, niy dożyje do tyj na bezrok wilije. Ale starzik chcieli wiedzieć, Jak się w hulu pszczołom wiedzie. Czy go chwolom? Czy mu przajom? Co tyż ło nim se godajom? Po wiliji familijo na pastyrka już się zbiyro. Ale starzik jakoś zwlyko, przeca kościół je daleko, a  we krziżu fonsok łupie, lepszy zostać se w chałupie. Po pastyrce Tekla idzie, a na fol łotwarte dźwiyrze. Szuko łociec, matka, oma, bo starzika ni ma w doma. Aż tatulek szoł ku pszc...

Przepisy po śląsku - Pikelsznita

Pikelsznita z ajerkoniakiym Pieczymy dwa biszkopty w bratrule – jedyn bioły i jedyn kakaowy. Oba mażymy ajerkoniakiym. Bierymy liter mlyka i warzymy dwa budynie śmietonkowe, mogymy tam dosuć trocha wanilie. Do krymu dodować po troszce ubitego fajnie masła, kierego bierymy kole szterdzieści deko. Sztyjc miyszać, coby sie cfołki niy porobiły. Krym mazać hrubo miyndzy biszkopty polote ajerkoniakiym i trocha po wiyrchu. Jak kiery rod, to może se to pomazać z wiyrchu polywom szekuladowom.