Dioboł Żelozka

Dioboł Żelozka

 

Boruta, hetman wielki czartowski

wyciep roz z piekła diobła Żelozki,

bo downo żodnej duszy niy skusioł,

nadrobić straty Żelozka musi.

Tam, kole lasa, za wsiom miyszkały

dwie siostry, co sie niy wadzowały,

niy zowiściły niczego se,

toż w chałpie radość i przoci je.

Starszo Maryjka w polu robioła,

Hilda zajś zatym łobiod warziła.

Maryjka schranio, a Hilda piere,

Maryjka piecze, Hilda mak miele.

I tak we zgodzie dwie siostry twały,

toż piekło bez to fest nerwowały.

Pado Boruta: - Powodź te dwie,

a zajś do piekła przijmnymy cie.

Siod se Żelozka pod starym stromym,

szacuje łobie baby przed domym.

- Wiym! Złomia grabie łod jednej ś nich,

bydzie na drugo, powadza ich.

Zaroz tak zrobioł. A łone siadły,

sprawiły grabie, wieczerzo zjadły

i zajś we zgodzie. Teroz Żelozka

potrzaskoł szyby we trzech łobrozkach,

doł krowie zielo, by boła choro

i ściepoł prani ze wszystkich sznorow.

A wszystko na nic. Siostry sprawiły

sznory do kupy i w zgodzie żyły.

Tak, aż minyło piytnoście rokow,

na powadzyni niy ma widokow.

Siod roz Żelozka, beczy przi drodze,

że los go, diobła, pokoroł srodze,

wycisko płaczki i futro rwie.

- Chyba łobwiesza na starośc sie.

Wroz idzie baba, staro Pieczkowo,

zaglondo, siedzi przi ceście dioboł.

Piyrsze sie zlynkła, uciekać chciała,

ale za chwila sie przełomała

- Czamu tak ślimcesz czorcie kudłaty?

- Bo se niy ymia dać tukyj rady.

I porozprowioł dioboł dokładnie,

jak ściepoł prani i złomoł grabie,

jak to do piekła nazod niy przidzie,

wyndrownym diobłym na starość bydzie.

- Nic sie niy starej – godo Pieczkowo-

bo jo mom rada na to gotowo,

yno patrz skludzić mi fora złota,

a jo za ciebie zrobia robota.

Zgodzioł sie dioboł, toż baba poszła

ku małej chałpce, a koszyk niosła,

ale blank prozny. Do siostrow klupie,

a praje Hilda je we chałupie.

Maryjka z drugi izby zajś słyszy,

że kieryś prziszoł i w siyni dyszy,

potym tak godo: - Tu mosz... z koszyka,

drugo połowka zajś mo Maryjka

i patrz jom łoddać, a jo już ida.

Poszła. I śladu po ni już ni ma.

Wylazła z izby Maryjka potym.

- Z czym boł tyn koszyk?

Z jodłym? Ze złotym?

Dej mi połowa! – Hildzie godała,

ale ta przeca tyż nic niy miała.

- Dej mi połowa! – Ale nic ni mom!-

Piere sie w piersi Hilda, zaklino,

a wszystko na nic, siostra niy wierzi,

wadzom sie, pierom, aż furgo piyrzi,

lotajom garce, łyżki, widelce.

Dioboł Żelozka zaciyro rynce,

A ta Pieczkowo na stare lata

mo nowo chałpa i je bogato.

Dioboł Żelozka zajś w piekle gości,

przi łogniu grzeje zgrymniałe kości.