Danuta goni Anioły - Wróbel

 

Wróbel

czworonóg jest wolny. nie potrzebuje kagańców

ani smyczy żeby czuwać. sam wybiera kogo pilnować.

Danuta myśli co kryją ściany. ludzie rozmawiają o pogodzie.

wygasł w nich ogień. wezbrał w nich deszcz.

 

Danuta wstępuje w deszcz. krople łaskoczą ją pod koszulą.

słyszy jak rośnie trawa. zmartwychwstają w niej drobne

meszki i ziarna piasku z ustami pełnymi kropel. wyrywa ziarna

piasku spod stóp młodzieńca z wygaszonym papierosem w ustach.

 

wszystko w nim moknie i gnije. Anioł z chóru mocy a szary

I niepozorny. Anioł wszędobylski ze zmiętym papierosem w ustach

sprawia że ciało młodzieńca napełnia się światłem. zeszłoroczne

liście znów zielenieją. ich układ nerwowy napełnia się nabrzmiewa

świeżością. od wschodu idzie paruzja.