Kalkulacje blondynki

Kalkulacje blondynki .              

kolejny atak robotów dla których śmierć nie jest rozkładem

a udoskonaleniem po naprawie bardziej czułych części.

wstrzykuję sobie botoks  w żyłki  nerwów żeby zesztywniały

nabrały prężności.

kalkuluję. obliczam odległość lecz i tak nie czuję się bezpieczna.

nakładam wiec odżywkę na włosy na wypadek klęski żywiołowej.

ochronny blask i prostowanie mogą je ocalić podobnie jak stopy

ocali obuwie na wysokich obcasach.

od wschodu śmierć idzie-  mówią ludzie -  śmierć idzie

w kombinezonie strażaka - nikomu już nie można ufać.

nakładam na skórę krem z filtrem. okna zasłonię zielonymi storami.

zielony to kolor uspakajający.

spokojnie -  mam jeszcze po kawałku jędrnego ciała tam gdzie trzeba.

mogę go użyć jako tarczy. i serce tez mam nadal na swoim miejscu.

mogę podzielić się kawałkiem tego serca z kimś kto na niego zasługuje.

Podobno.

podobno gdzieś jeszcze żyją ludzie na wolności

ale my jesteśmy starzy. mamy pokój w którym

reperują nam części.

mamy szafy na leki. namaszczają nas olejami

konserwują nam skórę. nie możemy się

już rozmnażać.

nadal jesteśmy uzależnieni od naszych mięśni

i kości ale niektóre narządy zastępują nam

nowiutkimi częściami.

coś w nich czasem szeleści jak w prawdziwej

naturze za horyzontem młodości gdzie

podobno

nadal żyją ludzie  na wolności targani

 uczuciami  o których my powoli

zapominamy.