Przejdź do głównej zawartości

wiersz ekologiczny

Wiersz nietypowo ekologiczny

Pod kuminym starej gruby szaro hołda świyci
na nij grusza i topola, a pod spodkiym śmieci.
Jedyn, to je masny papiór, drugi plastikowy
karton z mlyka,dumny z tego, że je kolorowy.
Pójdom gruby do lamusa,
na tej hołdzie uschnie grusza,
zdechnie żółw, zgeruje bryja,
Ewald pójdzie na pyndzyja,
szpoki zjedzom wszystki cześnie,
a tyn śmieć tu bydzie wiecznie.
Papiór chneda deszcz rozmoczy,
zajś plastiku niy zaskoczy
słońce, wiater, ani woda,
że wyciepoł ktoś go szkoda.

Siedzieli starka

Siedzieli starka pod familokiym,
z kierego cegła sie kruszy,
cicho szeptali swoji zdrowaśki,
pomogli niejednyj duszy.
Totyż przy ławce z farby zdropanej
przisiod se cilip i słochoł
a wiater kiery furgoł łod gruby
na zimne gorsci im chuchoł.
Biołe gonsionki czampły przy ziymi
pod gynsipypmpkiym lichuśkim
co przebioł asfalt chocoż je słaby
i jak uboże maluśki.
Bioło zopaska w słońcu sie miyni
i zdajom sie starka świyntom.
Dobry Pon Boczek zaglondo z wiyrchu,
bo Łon o kożdym pamiynto.
Świynto Paniynka na groniu stojom,
co wyloz z pojstrzodka ziymi,
obdarzo wszystkich ze familoka
dycko łaskami swojimi.
Wroz z naszom starkom - patronkom ławki
stojom przi fortce do nieba
proszom dlo inkszych, bo przeca świyntym
na ziymi nic już niy trzeba.
Etykiety:

Komentarze

Prześlij komentarz

Gwara śląska najgryfniejsze wlazowania

Kuloki i hajcongi

Jak już przidzie styczyń to praje dycko je bioło za łoknym, aże bioło, autami ludzie niy poradzom wyjechać ze swojich placow skuli śniegu, a kaj człowiek sie yno niy podziwo, lotajom ludziska po szesyjach z roztomańtymi hercowami i inkszymi łopatami i łodciepujom te wielki hołdy. Wszyndzi je gładko i trza dować pozor jak sie idzie we ważnej sprawie na klachy do somsiadki, abo do roboty. A jak je zima w chałpach! Trza hajcować we wszystkich piecach, bo inakszy pazury łod mrozu ulatujom. Jo dycko myślach że nojlepszy sie majom ci, kierzi miyszkajom na blokach, bo dycko majom ciepło, niy muszom sie marasić wonglym, ani wachować piecow, coby w nich niy zagasło, ale ostatnio słysza, że i na blokach ni ma tak blank dobrze, bo bezmała som tam jakiś haje o liczniki przi tych fojercongach. A zajś jak kiery miyszko we swoji chałpie, to musi już na jesiyń sie o wongel starać, a w zimie niy umi se bez żodnej komedyje ponść z chałpy, bo zarozki we piecu zagaśnie i kaloryfer zamiast parzić po puk...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Starzikowe pszczoły

 Teklin starzik pszczoły mioł, kierym fest, ale fest przoł. W rownej raji hule stoły wele chałpy, a w nich pszczoły. Pszczoły tak starzika znały, że go yno niy szczypały. A w kumorze miodu beczka, pojodała go Tekleczka, przichodzili ludzie ze wsi, bo starzikow miod nojlepszy. Krauza dycko kupowali, kosztowali, wychwolali. Na wilijo roz się miało, w zimie pszczoły w hulu spały. A w wilijo, to padajom, że zwierzynta se godajom, gospodorzi obgadujom, czy tyż dobrze ich futrujom. Ale żodyn niych niy słocho, lepszy gażom zaciść ucho, kto podsłyszy, niy dożyje do tyj na bezrok wilije. Ale starzik chcieli wiedzieć, Jak się w hulu pszczołom wiedzie. Czy go chwolom? Czy mu przajom? Co tyż ło nim se godajom? Po wiliji familijo na pastyrka już się zbiyro. Ale starzik jakoś zwlyko, przeca kościół je daleko, a  we krziżu fonsok łupie, lepszy zostać se w chałupie. Po pastyrce Tekla idzie, a na fol łotwarte dźwiyrze. Szuko łociec, matka, oma, bo starzika ni ma w doma. Aż tatulek szoł ku pszc...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Przepisy po śląsku - Pikelsznita

Pikelsznita z ajerkoniakiym Pieczymy dwa biszkopty w bratrule – jedyn bioły i jedyn kakaowy. Oba mażymy ajerkoniakiym. Bierymy liter mlyka i warzymy dwa budynie śmietonkowe, mogymy tam dosuć trocha wanilie. Do krymu dodować po troszce ubitego fajnie masła, kierego bierymy kole szterdzieści deko. Sztyjc miyszać, coby sie cfołki niy porobiły. Krym mazać hrubo miyndzy biszkopty polote ajerkoniakiym i trocha po wiyrchu. Jak kiery rod, to może se to pomazać z wiyrchu polywom szekuladowom.
Prześlij komentarz
Czytaj więcej