Blog po śląsku- Ewelina Kuśka : Gwara śląska

  Korzeń pierścionek gołębia schodzi do matecznika. rdza wgryza się w korzeń czereśni. wyrosną owoce zaobrączkowane z pestką w środku. będą tańczyć z liśćmi – taka tradycja. burzy splamionej czereśniowym sokiem zostało niewiele czasu. też będzie historią korzenia. Ziemia nim zakręci i wyrosną nowi ludzie ulepieni z tej samej gliny. będą żyć wrastając. bedą zaobrączkowani jak gołębie. będą dreptać wkoło gruchając o wolności. w korzeniu zostanie zło przodków. czereśnia karmi je czerwonym sokiem. będzie drzemać w podziemiu. rdzewieć aż ktoś je naostrzy. wtedy zmieni się w burzę.

 

  Piętro nie widać pór roku. przeszłość siedzi na krześle wierzy że może nadal zagrzewać tu miejsce. uszkodzone schody uszkadzają chmury. tyle dróg a ty wybrałeś tą donikąd. nie mogę zamknąć i nie mogę otworzyć. ktoś zatrzasnął kiedyś drzwi. możemy już nie dowiedzieć się czy będziemy nami kiedy powrócimy do naszego domu.